บัวทองโศก เพราะเป็นโรครักรุม
ในอกกลัดกลุ้ม โดนแฟนหนุ่มหลอกเอา
เขารวย และรูปหล่อ
มาพะเน้าพะนอ ออเซาะจนใจเบา
สงสาร บัวทองเศร้า
น้ำตาคลอเบ้า เฝ้าอาลัย
หนุ่มรูปหล่อหนีไกล หัวใจบัวทองระรวย
บัวทองโศก เพราะเป็นโรครักจาง
ชีวิตเคว้งคว้าง เมื่อรักห่างร้างไกล
แม่ก็บอก พ่อก็สั่งจะรักใครสักครั้ง
อย่าไปหวังความรวย
พลั้งไปใครจะช่วย
ซื้อเปลมาไกว ให้ลูกบัวทอง
เวรกรรมตามสนอง
จึงเศร้าหมอง กลีบบัวทองต้องโรย
บัวทองไม่ตระหนัก เพราะไม่รักโคลนตม
บัวทองท้องกลม เพราะลืมตมน้ำคลอง
หลงลิ้น ที่สิ้นสัตย์
เจ้าจึงไม่ระมัด หลงกลิ่นลิ้นโชย
คำหวาน เขาวาดโรย
บัวทองกลีบโรย ต้องร้อนรุม
บัวมาบานก่อนตูม ดุจไฟสุมร้อนรุมอุรา
บัวทองผ่ายผอม เพราะตรอมฤทัย
ข้าวปลาไม่สนใจ ร้องไห้ลูกเดียว
หยุดโศก เสียเถิดทอง
พักความเศร้าหมอง เถิดทองจ๋า
ถึงใคร เขาจะว่า ลูกเจ้าเกิดมา
จะชื่อว่าไง พี่ขอเป็นเพื่อนปลอบใจ
จะตั้งชื่อให้ ว่าไอ้บังเอิญ