เพลง | MUSIC

อัดอั้นจิต ความคิดวุ่นวายอึดอัด เหลือเกินจะปัด ถ่ายถอนให้ทอนบรรเทา ด้วยคนรัก เพราะด้วยคนรักของเรา ต้องมาถูกเขา แย่งไปวิวาร์เชยชม จิตกระหวัด ไปถึงเรื่องราวเก่าเก่า สองเราเคยเฝ้า ร่วมเรียงร่วมรักเกลียวกลม แต่บัดนี้ซิแต่บัดนี้ตรอมตรม คิดแล้วเหลือจะข่ม ข่มใจให้ฝืนบรรเทา เพราะศักดินาฐานันดรตัวเดียว ที่ขับเคี่ยว ขัดขวางแยกทางรักเรา ต้องสูญเสีย คนรักไปให้เขา แต่โอ้อกเรา รักเอาแต่ความระทม ยิ่งตกดึกแรงนึกยิ่งกวนป่วนจิต เขาคงสนิท แนบเนื้อนวลน้องเชยชม ป่านฉะนี้ โถป่านฉะนี้ คงตรม คิดแล้วเหลือระบม ข่มใจไม่ไหวแล้วเอย

เดือนต่ำดาวตกเสียงนกละเมอ เผลอร้องกลางดึก ดวงจิตระทึก พี่นึกว่าเป็น เสียงเธอ ผวา มองจ้องตามเพียงครู่ รู้ตัวว่าเก้อ ต้องกลับมาเพ้อ รำพึง เงาไผ่หรุบหรู่แหงนดูเดือนต่ำ น้ำค้างร่วงพราว ใจยิ่งปวดร้าว ยามไร้เธอเคียง คะนึง ความรักที่เคยชื่นทรวงใจซ่าน หวานดังน้ำผึ้ง แปรเปลี่ยนบึ้งตึงเหมือนเดือนเลือนลา แม้ท้องฟ้าไร้ ทั้งดาวและเดือนก็เหมือนพี่นี้ ไร้คู่ชีวี นอนแนบนิทรา เหมือนคนไม่มีหัวใจ ได้แต่ผวา เสียงลมพริ้วมานึกว่าเสียงนาง เดือนต่ำดาวตกเสียงนกละเมอ เผลอร้องครั้งใด พี่แทบคลั่งไคล้คิดถึงทรามวัย มิวาง ผวากายหมายโลมเนื้อเกลี้ยง พบเพียงหมอนข้าง แทนที่แม่นางน้องเจ้าเคยนอน แม้ท้องฟ้าไร้ ทั้งดาวและเดือนก็เหมือนพี่นี้ ไร้คู่ชีวีนอนแนบนิทรา เหมือนคนไม่มีหัวใจ ได้แต่ผวา เสียงลมพริ้วมานึกว่าเสียงนาง เดือนต่ำดาวตกเสียงนกละเมอ เผลอร้องครั้งใด พี่แทบคลั่งไคล้คิดถึงทรามวัย มิวาง ผวากายหมายโลมเนื้อเกลี้ยง พบเพียงหมอนข้าง แทนที่แม่นางน้องเจ้าเคยนอน

1.ไม่รักไม่ว่า 2.ฐานันดรรัก 3.ไกลชู้ 4.เดือนต่ำดาวตก 5.ที่แสนดีของฉัน 6.ยามชัง 7.โลกวันนี้สำหรับฉัน 8.วันคอย 9.หลงเธอ 10.หอรักหอร้าง 11.อยู่เพื่อคอยเธอ 12.เอื้องดอกฟ้า

เดือนต่ำดาวตกเสียงนกละเมอ เผลอร้องกลางดึก ดวงจิตระทึก พี่นึกว่าเป็น เสียงเธอ ผวา มองจ้องตามเพียงครู่ รู้ตัวว่าเก้อ ต้องกลับมาเพ้อ รำพึง เงาไผ่หรุบหรู่แหงนดูเดือนต่ำ น้ำค้างร่วงพราว ใจยิ่งปวดร้าว ยามไร้เธอเคียง คะนึง ความรักที่เคยชื่นทรวงใจซ่าน หวานดังน้ำผึ้ง แปรเปลี่ยนบึ้งตึงเหมือนเดือนเลือนลา แม้ท้องฟ้าไร้ ทั้งดาวและเดือนก็เหมือนพี่นี้ ไร้คู่ชีวี นอนแนบนิทรา เหมือนคนไม่มีหัวใจ ได้แต่ผวา เสียงลมพริ้วมานึกว่าเสียงนาง เดือนต่ำดาวตกเสียงนกละเมอ เผลอร้องครั้งใด พี่แทบคลั่งไคล้คิดถึงทรามวัย มิวาง ผวากายหมายโลมเนื้อเกลี้ยง พบเพียงหมอนข้าง แทนที่แม่นางน้องเจ้าเคยนอน แม้ท้องฟ้าไร้ ทั้งดาวและเดือนก็เหมือนพี่นี้ ไร้คู่ชีวีนอนแนบนิทรา เหมือนคนไม่มีหัวใจ ได้แต่ผวา เสียงลมพริ้วมานึกว่าเสียงนาง เดือนต่ำดาวตกเสียงนกละเมอ เผลอร้องครั้งใด พี่แทบคลั่งไคล้คิดถึงทรามวัย มิวาง ผวากายหมายโลมเนื้อเกลี้ยง พบเพียงหมอนข้าง แทนที่แม่นางน้องเจ้าเคยนอน

ฝันถึงดวงใจ จากไปแสนห่วงไม่หาย เคยอยู่เคียงกายเคยกอดเจ้าไว้ชื่นชู้ภิรมย์ ต้องมาเหินห่างอ้างว้างไม่สม มีก็แต่คลื่นลมระงมให้ป่วนใจ เสียงสายลมครวญดั่งนวลเจ้ากู่เรียกหา ยินแผ่วแว่วมาพี่ตื่นผวาไขว่คว้าอาลัย ไม่มีสำเหนียกเรียกหาอยู่ไหน เพียงฝันตื่นก็คลายฝืนใจไม่หลับได้เลย นอน พี่นอน สะท้อนใจข่ม วันคืนควรรื่นรมย์กลับระบมอกเอ๋ย หาดทรายสีผ่อง ต้องแสงจันทร์จูบชมเชย ฟากฟ้าประหนึ่งจะเย้ยชื่นเชยอุ้มโอบนที สงสารดวงใจ คงตรมหมองไหม้คอยหา เคยแอบอุราพี่ห่างสุดหล้าสุดฟ้าธาตรี พี่ฝันถึงเจ้าน้องเล่ายามนี้ ยามฟ้ากอดนทีฝันถึงพี่ไหมเอย

เรือนหอหลังนี้พี่สร้างรอเจ้า แต่ต้องอับเฉา เฝ้าแต่รอหม่นหมองฤดี เฝ้าแต่รอรักน้องมาร่วมชีวี ฝันหวานคอยที่สุขีวันวิวาห์ เรือนน้อยคอยรักคอยเธอเคียงคู่ ได้แต่แลดูขาดยอดชู้คู่ขวัญชีวา สิ้นสลายรักกลายสัญญา น้อยหรือแก้วตา เปลี่ยนวาจาลืมน้ำใจ ดึกดื่นตื่นตาอกผวาครวญ เห็นห้องให้หวนครวญคร่ำอาลัย สายลมโชยกระซิบร่ำไห้ ห้องหอเรือนใจไร้เทวีเคียงครอง เรือนหอหลังนี้เห็นทีจะร้าง สวาทขาดจาง เปลี่ยวอ้างว้างไม่สมปอง สร้างเรือนหอไว้รอปรางทอง เหลือเพียงหอห้อง กับเจ้าของเรือนรักทลาย

สบตาเธอนั้นฉันวาบหวิวใจ ไม่เคยเห็นใครวิไลสร้าง สมรูปสมทรงทั่วองค์สะอาง ยิ่งมองยิ่งค้างอารมณ์หลงเธอ อยากเอ่ยฝากรักก็กลัวหันเมิน หวั่นใจเหลือเกินฉันเกรงฉันเก้อ ฉันถามหัวใจรักเธอหลงเธอ มันตอบว่าเพ้อรักเธอท่วมใจ ลองยิ้มสักนิดคิดเชื่อมไมตรี ลองเผยวจีเอ่ยจากหัวใจ ทั้งเธอและฉันมารักกันไว้ สุขสมฤทัยคนที่หลงปอง อย่าปล่อยให้ฉันฝันทรมาน หากคอยเนิ่นนานหัวใจฉันคร่อม รักเกินหัวใจมิใช่สำรอง อย่ายื่นความหมอง ให้ฉันต้องตรม

ยอดรัก จงมองที่ขอบฟ้า โอบๆโค้งลงมา นั้นคืออ้อมกอดจากฉัน ฮือๆ ฮือๆๆ ยามเมื่อเราไกลกัน เธอฉันดังอยู่เคลียไคล้ ยอดรัก สายลมแผ่วละมุน นั่นคือสายลมอุ่น ฉันพรมและจูบลูบไล้ ฮือๆ ฮือๆๆ เธอรู้บ้างหรือไม่ รักใครไม่เท่าเทียมฉัน คืนวัน จะผันแปรเปลี่ยนไป แต่ใจฉันไม่อาจเปลี่ยนเวียนผัน ซื่อตรง จงรักจนนิรันดร์ หากลืมฉัน ฉันคงต้องกลั้นใจตาย ยอดรัก การจากทั้งผูกพัน ย่อมจะคิดถึงกัน เร่งวันคืนกลับเคียงกาย ฮือๆ ฮือๆๆ ครองรักไม่รู้หน่าย วันตายนั่นแหละวันลืม ยอดรัก การจากทั้งผูกพัน ย่อมจะคิดถึงกัน เร่งวันคืนกลับเคียงกาย ฮือๆ ฮือๆๆ ครองรักไม่รู้หน่าย วันตายนั่นแหละวันลืม

โลกยังคงหมุนต่อไป ทุกสิ่งสดใส เพราะมันหมุนไปทันโลก แต่ฉันนั้นคนไร้โชค ต้องจมในโลกเก่าเก่า ที่เศร้าโศกศัลย์ โลกความรักฉันมืดไปแล้ว เพราะขาดดวงแก้ว แววใจที่เคยหมายมั่น อยู่ไปคล้ายอายุสั้น ระทมมันบั่น มันทอนรอนริดหัวใจ เธอทั้งฉันไป สดใสโลกใหม่ของเธอ มีเขาปรนเปรอ เลิศเลอละออผ่องใส ลืมโลกเก่าเก่า ที่เราสร้างสรรค์กันไว้ ขึ้นสนิมหัวใจ เกรอะกรังไปทั่วอุรา โลกวันนี้สำหรับตัวฉัน รกด้วยโศกศัลย์ มันจึงเหมือนโลกไร้ค่า โอ้ความทดท้อทรมา ต้องทนจนกว่าชีวาจะลับดับลง

ยาม ชัง พี่ยิ่งช้ำ ทุกยามเช้า ไม่เห็นเจ้า เหงาจิต คิดจนเกือบสาย วาน อย่าชัง ให้พี่ช้ำ ถึงยามบ่าย อย่าให้ชาย หมายคอย จนคล้อยเย็น ค่ำแล้ว แสงเดือนงาม อร่ามสรวง ดาว ลอยดวง ดูกับทรามเมื่อยามเห็น ฟัง เพลงรัก เหมือนเพลงลา น้ำตากระเซ็น ไม่วายเว้น สวาทหวามยาม น้องชัง ค่ำแล้ว แสงเดือนงาม อร่ามสรวง ดาว ลอยดวง ดูกับทรามเมื่อยามเห็น ฟัง เพลงรัก เหมือนเพลงลา น้ำตากระเซ็น ไม่วายเว้น สวาทหวามยาม น้องชัง

รู้รู้อยู่มิควรคู่กับจอมใจ วาสนาเราแสนไกลหนักหนา แต่ความรักหักฉันใดไม่เลือนลา แค่เพียงไม่เห็นวงหน้า เหมือนว่าจะบ้าตาย สุดเหลือจะบอกเขาให้เข้าใจ ว่าเรารัก เท่าใด จริงใจแค่ไหนทั้งใจและกาย ให้คิดเลิกรักไป เหมือนให้ตาย มันโหดร้ายเกินไปแก้วตา จอมใจไม่รัก ก็ไม่ต้องรักต้องฝืน จอมใจไม่ชื่น ก็ไม่ต้องฝืนเวทนา เพียงแต่ขอให้พี่รักภักดีสุดา ก็สุขอุรา เป็นวาสนาพี่นัก ใจเธอนั้นจะรักชอบมอบผู้ใด จะเป็นของใครเมื่อไหร่ ไม่ห่วงเลยที่รัก ชาตินี้พี่น้อยบุญนัก เจียมจนสู้ข่มรัก สร้างกุศลรอชาติใหม่มี

ที่แสนดีของฉัน ฉันยังรักเธอมั่นเหมือนใจ ตลอดชาตินี้และชาติไหนๆ มีเธออยู่ครองใจทุกเวลา ที่แสนดีของฉัน แม้ตัวฉันเองพลาดวิวาห์ ไม่อาจสุขสมดังปรารถนา เพียงหวังสบตาเธอฉันพอใจ มัวหลงมายา นางฟ้าปีกขาด ชีวิตฉันจึงเดินพลาดลงไป ทะเลบาปลึกล้ำ ไหลเชี่ยวเพียงไหน เธอเหวี่ยงชูชีพรั้งใจฉันทัน ที่แสนดีของฉัน เมื่อขาดเธอครองฉันร้องไห้ เพราะผิดจากเธอยอดดวงใจ ผู้หญิง ทั้งโลก ฉันรักใครไม่ได้เลย .มัวหลงมายา นางฟ้าปีกขาด ชีวิตฉันจึงเดินพลาดลงไป ทะเลบาปลึกล้ำ ไหลเชี่ยวเพียงไหน เธอเหวี่ยงชูชีพรั้งใจฉันทัน ที่แสนดีของฉัน เมื่อขาดเธอครองฉันร้องไห้ เพราะผิดจากเธอยอดดวงใจ ผู้หญิง ทั้งโลก ฉันรักใครไม่ได้เลย

เอื้องเจ้าเอย เจ้าเอื้องดอกฟ้า เจ้าเอยช่างงามนักหนา เจ้าเป็นไม้ป่าอยู่เวียงดอย โอ้เอื้องฟ้า สูงไกลเกินกว่าเอื้อมสอย ฉันเฝ้าแต่คอย คอยเฝ้าคอย เอื้องฟ้าลอยลงมาสู่ดิน เฝ้าแต่หมายด้วยใจถวิล เอื้องเอยไม่เคยสู่ดิน เจ้าโชยทิ้งกลิ่นให้ใฝ่ฝัน โอ้เอื้องฟ้ารักดอยรักป่าผูกพัน ถึงใครจะคอยคอยกี่วัน เอื้องฟ้านั่นไม่ลอยให้ชม โอ้เอื้องฟ้าอกข้าต้องตรม ปองรักถ้าหากไม่สม ข้าคงเหลือข่มปรารถนา โอ้เอื้องดอย เห็นใจข้าหน่อยเถิดหนา เสียแรงเฝ้าคอยคอยเจ้ามา โปรดเมตตาลอยมาหน่อยเอย

โอ้ เกิดมาไร้คู่ อยู่เดียว อดสู ชีวิตดู ว่างเปล่า ลอย เหมือนดังลมว่าว คิดไป ใจเศร้า ชีวิตเรา หวั่นไหว อยาก มีคนรักใคร่ โลกคง แจ่มใส พาหัวใจชื่นบาน ชีวิต อาจยืนนาน สำราญ คงมั่น อยู่ ด้วยความหมองหม่น ขาดคน เสน่หา ชีวิตพา ไหวหวั่น ยาม หนาวนอนใจสั่น แม้คุณ ใจมั่น มารักกัน เถิดหนา อย่า มีมาร ขวางกั้น สร้างความ สุขสันต์ เรารักกัน พึ่งพา ครองรัก ร่วม อุรา วิวาห์ พาชื่น